این دِلفی - بر وزن سلفی - را چندی پیش بابک گرفت و در صفحهاش پراکند. سوژه اما نه من و او، که کلاه بابک است. به بابک گفتم هیچوقت در زندگی سیواندیسالهام، کلاهی نداشتهام و علیرغم تقلاهای بسیار از بچگی ارتباطی با کلاه برقرار نکردهام. اما این کلاه بابک و کلکسیون کلاههایش قلقلکی بس مو-افزا درم پدید آورد تا بدانجا که عنقریب بهمدد بابک، کلاهی بر سر خود خواهم گذاشت.
حالیا سر چه پسندد/ نظرِ مو به که باشد!

برچسب:
نویسنده: نگین کاظمیان